In deze podcast neem ik je mee in gesprekken over thema’s als hechting, angst, schaamte en ontwikkelingstrauma.
KLIK op de foto om te luisteren
Veilig via de ander
16 januari 2026
Als jij leerde dat veiligheid zit in aanwezigheid van de ander, herken je dit misschien;
Was je samen met je vaste klasgenootje: Ik hoor erbij
Was je met je vriendin: Ik ben oké
Werkte je met die ene collega: Ik zie mijn waarde door haar ogen
En zodra de ander wegviel, viel de bedding weg.
Wat heel belangrijk is: De bedding viel weg. NIET JIJ!
Want wat gebeurt er als je alleen bent. Dan is er niemand om je heen om je bestaan te bevestigen. Je ziet jezelf niet meer gespiegeld in de liefdevolle ander. En je eigen spiegel is dof.
Dat is geen gebrek aan talent, of innerlijke kracht.
Dat is wat er gebeurt als je leerde jezelf vast te houden via de ander. Vaak het gevolg van een moeder die leefde in angst, dominant of zeer perfectionistisch was en/of emotionele afwezig.
Wie zichzelf vast kan houden voelt, ik ben waardevol. Ook als niemand kijkt.
Steeds meer vrouwen voelen, het is tijd om het beeld dat ik zelf heb op te poetsen. Door veiligheid terug te brengen in hun lichaam en zenuwstelsel. Dat proces is eerlijk. Moedig
Lieve vrouwen die mij spiegelden toen ik het nog nodig had. Jullie haalden het beste in mij naar boven.
Wie mag jij bedanken voor een liefdevolle spiegel? Ongetwijfeld ben jij het ook voor iemand anders (geweest).
Misschien herken je iets en is dat voor nu precies genoeg.
Wil jij ook je waarde gaan voelen van binnenuit?
Welkom! Zelfs als schaamte en onzekerheid jouw liefdevolle beschermers zijn. Ik spreek hun taal.
Verbindingsangst
2 november 2025
Tijdens mijn zoektocht had ik al vaker gezocht op bindingsangst, maar dat herkende ik niet. Toen las ik ergens het woord ‘VERbindingsangst’. Het is geen verlatingsangst en geen bindingsangst, maar net een andere variant.
Heb jij een vermijdende hechtingsstijl? Hechtingsstijlen kun je helen! Ben je opgegroeid op een plek waar weinig ruimte was voor emoties. Waar opvoeders zelf nooit leerden om met hun eigen emoties om te gaan? Vanuit deze wond ontstaat de overtuiging: Ik doe het wel alleen. En dan is iemand écht toelaten, in je hart, niet iets dat je vanzelf doet.
Iemand met een vermijdende hechting heeft meestal nooit ‘ik hou van jou’ gehoord. ‘Ik ben trots op je. Je bent zo bijzonder voor ons!’ Diepe emotionele intimiteit is in deze opvoeding een grote afwezige van één of beide ouders. Door ervaringen van afwijzing zijn er pijnlijke gevolgen. Ik hou van jou uitspreken lukt niet. Echt nabije verbondenheid (diep verbonden oogcontact) en diepe emotionele wederkeringheid. Het ontbreekt. Onbewust wordt er afstand gehouden omdat de kans opnieuw afgewezen te worden koste wat kost voorkomen moet worden. En toen werden onze kinderen zelfstandig en ik merkte dat onze relatie niet was wat ik wilde. Maar wat er ontbrak, ik had geen enkel idee, toen. Het is liefde opnieuw durven toelaten in je hart.
Als jij je herkent in een grote mate van onafhankelijkheid, je de kar-trekker in je relatie bent. Nauwelijks hulp vraagt in het algemeen en niet kunt leunen op je partner, is het zo waardevol dit te onderzoeken. Je denkt dat je een ‘gewoon’ relatieprobleem hebt, maar relatieproblemen komen heel vaak voort uit een pijn uit je jeugd. Door een diepe overtuiging dat mensen niet volledig te vertrouwen zijn of omdat je teveel alleen moest doen. Te vroeg zelfstandig was. Nooit diep gekoesterd bent zoals zovelen van ons, ontwikkelde jij dit mechanisme.
Je partner heeft vaak een patroon van angstige hechting. Hij zoekt juist nabijheid. Bij jou. Dat beklemt. Jij bent een wegduwer als het om je partner gaat. Soms. Of vaak. Je bent ontzettend gericht op je kind(eren)/dieren/werk Er zijn situaties waar je alleen maar weg van hem wilt (zodra we je triggers boven water hebben krijg je al iets meer grip en overzicht. En een stapje vertrouwen, beloofd!)
Ik zei het al vaker, zelfs na jaren huwelijk kan dit opspelen. Wat zeg ik?? Júist na jaren samen. Je denkt, “Mijn relatie was toch goed?”. Je gelooft nooit dat dit te herstellen is. Het voelt levensecht. Het-is-het-niet. Ik kan dit niet vaak genoeg zeggen Het is een beschermdeel. Of noem het angst.
Let op: Een voorwaarde is wel dat je een veilige relatie hebt. Waarschijnlijk ook een ongelijkwaardige en een saaie. Ik weet lieve vrouw, hoe vreselijk en eenzaam dit voelt. Hoe hard je soms weg wilt rennen. Zodra je begrijpt wat er gebeurt in jullie dynamiek is heling werkelijk mogelijk. Als je iets wil delen over jouw persoonlijke situatie, je bent zeer welkom,
